
Onlangs ben ik op een perron gevallen toen ik met mijn voeten achter mijn trolley bleef haken terwijl ik me haastte om de trein niet te missen. Het resultaat: ik heb de trein toch gemist en bovendien twee ribben gebroken. Zes maanden later heb ik nog steeds last, ook al is de hevige pijn van in het begin verdwenen.
Nog recenter heb ik met mijn hele gewicht mijn rechterhandrug in een deurklink gedrukt, waardoor ik enkele weken gehandicapt was en nog steeds niet genezen ben.
Twee weken geleden vergat ik mijn koffer in de trein en merkte dat pas enkele minuten nadat ik was uitgestapt, waardoor ik me haastig moest haasten om hem terug te halen voordat de trein weer vertrok. Dat kostte me een tijdelijke uitputting.
Het feit dat ik zoveel onaangename en pijnlijke gebeurtenissen heb meegemaakt, zette me aan het denken. Mijn analyse bracht een belangrijke factor aan het licht: het gebeurde elke keer in Parijs.
Kan ik daaruit concluderen dat ik deze stad voortaan moet vermijden?
Voordat we het hebben over het fenomeen waarop deze conclusie is gebaseerd, moeten we eerst twee termen verduidelijken: causaliteit en correlatie.
Er is sprake van correlatie tussen twee elementen wanneer de variaties van het ene element statistisch gezien verband houden met de variaties van het andere element.
Er is sprake van causaliteit tussen twee elementen wanneer de variatie van het ene element de directe oorzaak is van de variatie van het andere element.
Er zijn echte correlaties en toevalligheden (correlaties die aan het toeval te danken zijn).
Echte correlatie: de schoenmaat van kinderen en hun leesvaardigheid.
Valse correlatie: de aanwezigheid van ooievaars en het geboortecijfer.
De conclusie trekken dat ik Parijs moet vermijden omdat ik daar regelmatig onaangename gebeurtenissen meemaak, is een valse causaliteit. Parijs veroorzaakt niet meer problemen dan een andere stad en omgekeerd.
Valse causaliteit kan helaas op kwaadwillige wijze worden gebruikt, zoals in het voorbeeld van een baas die een nieuwe werknemer verwijt dat de projecten waaraan hij deelneemt systematisch mislukken. Er is weliswaar een correlatie, die hoogstwaarschijnlijk toevallig is, maar er is geen aantoonbaar oorzakelijk verband. Het gaat hier meer om het zoeken naar een zondebok dan om iets anders.
Sinds telewerken is toegestaan in het team, is er geen solidariteit meer tussen de leden. Telewerken vernietigt dus teams.
Hier zijn enkele voorbeelden van valse causaliteit:
“Na de herziening van ons logo is onze bekendheid toegenomen. Het nieuwe logo is de sleutel tot dit succes.”
« Sinds we deze trackingtool gebruiken die in het orderbeheersysteem is geïntegreerd, zijn de vertragingen toegenomen: we moeten op zoek naar een ander hulpmiddel.“
”Het team dat de training heeft gevolgd, is efficiënter geworden, dus de training moet aan alle medewerkers worden gegeven om de productiviteit een sprong voorwaarts te laten maken.“
”In de maand dat we deze nieuwe brochure hebben gelanceerd, is de verkoop bijna tot stilstand gekomen. We moeten deze brochure dringend grondig herzien. »
We begrijpen dat het onmogelijk is om dergelijke conclusies te trekken zonder verificatie, omdat er in elk geval andere, waarschijnlijk meer plausibele verklaringen zijn.
Het feit dat gebeurtenissen elkaar in de tijd opvolgen, betekent niet dat de ene gebeurtenis de andere veroorzaakt.
Als de verklaring correct blijft, ongeacht de gebruikte alternatieven, dan wordt het vermoeden van causaliteit een zeer serieuze piste.
Als het onmogelijk is om logisch aan te tonen hoe een gebeurtenis een andere gebeurtenis veroorzaakt, wordt het causaal verband minder sterk.
3 ideeën om valse causale verbanden tegen te gaan:
- Identificeer de hypothesen door geen conclusies meer te trekken: de hypothese is dus dat …?
- Zoek op zijn minst een andere verklaring
- Identificeer het mechanisme, stap voor stap
Als deze valse causaliteit ons wordt opgelegd om ons te verzwakken, is het absoluut noodzakelijk om assertief te reageren en ons kritisch denkvermogen te gebruiken. Laten we ons niet laten doen. En als dit tijdens een vergadering gebeurt, begrijpen we nog beter hoe belangrijk het is om een advocaat van de duivel in te schakelen, wiens rol het is om vragen te stellen, om te voorkomen dat we verkeerde conclusies trekken en beslissingen nemen.

Add comment